Eigenlijk nutteloos om over de herdenking van de Maanlanding te bloggen. Het is alweer veertig jaar geleden en tot mijn schrik leefde ik toen al. In ieder geval valt heel de media, oud en nieuw, over dit topic. Als blogger heb ik hier weinig aan dit mediageweld toe te voegen. Behalve dan een mooi plaatje. Toch zal ik proberen een eigen mening voor degene die mijn blog weet te vinden. Maar eerst het plaatje:

Bij dit soort herdenkingen van monumentale proporties zoals die van de Maanlanding staat men vaak even stil bij wat er nu is gebeurd en stelt men zich vragen. Waarom ging men naar de Maan? Was het nuttig? Kon het niet anders? Meningen voor bemande ruimtevaart en meningen tegen, zelfs de Apollo-astronauten mengen zich nu in de discussie. Buzz Aldrin ziet Amerika graag naar Mars gaan. Michael Collins valt hem daarin bij.

Helaas zijn dit soort momenten dat men de bemande ruimtevaart beschouwt van korte duur. Want ondertussen draait een ISS met een Shuttle om ons heen met een forse bemanning aan boord. Aan deze missie besteedt men weinig aandacht en Amerika telt af tot de laatste Shuttle-vlucht. Een keer in de 10 jaar stilstaan bij de eerste Maanlanding is gewoon niet goed genoeg voor Amerika om de ruimte te veroveren. Dit vereist een langdurig plan met een duurzame commitment van politiek en bevolking.

Het argument tegen de verovering van de ruimte is meestal dat wetenschap beter door robots gedaan kan worden in plaats van astronauten. Dit is een “straw man”-argument, ruimtevaart is niet alleen te doen om de wetenschap, hoe graag de astronomen dit ook mogen wensen. Ruimtevaart is een avontuur, een begerenswaardig doel, een ambitie voor de gehele mensheid. De mensheid ziet commercie in de ruimte, toerisme en zelfs een nieuwe richting voor zichzelf. Kortom, de ruimtevaart kan zijn wat je er zelf in wilt zien, Elon Musk heeft ons al de weg getoond.

SpaceX van Musk komt tot bloei maar de Shuttle gaat men uit diens nemen. De Maanplannen van Nasa staan op losse schroeven en voor de komende 10 jaar is het federale budget een nachtmerrie. Nu zal blijken of de Amerikaanse bevolking nog durft te dromen, of dat men in de huidige crisis terugkruipt in zijn schulp. Ik hoop dat de Apollo-astronauten nog het heilige vuur in de Amerikaan weet te ontvlammen, gezien hun leeftijd is dit misschien hun laatste kans.

In ieder geval hebben we toch iets artistieks overgehouden van de Maanlanding, Buzz Aldrin kan rappen:

New Scientist heeft een artikel over de ontwikkeling van het ruimtepak. Het is niet groot maar wel aardig, al was het alleen al voor de mooie plaatjes. Mocht de mensheid zich ooit permanent in de ruimte vestigen, dan is een doorontwikkeling naar een praktisch pak wel noodzakelijk. We zijn tenslotte niet allemaal een NASA-astronaut. Het laatste voorbeeld van de reeks foto’s zou echt ideaal zijn.

Zo gaat men nu gekleed…

En als we echt permanent buiten aarde gaan toeven dan is onze saaie aardse kledij ontoereikend. Iets meer futuristisch misschien, iets wat ons geloof in de vooruitgang weerspiegelt. Buitenissig en buitenaards dan maar. Ook hier heeft New Scientist een selectie gemaakt, bekijk de reeks. Een ruimte-thema tijdens de Couture Fashion Week in New York.

… en dit is de dress code op de Maan

Vandaag onthulde Russische overheidsvertegenwoordigers een monument voor het Russische ruimtehondje Laika. Meer dan vijftig jaar geleden maakte Laika de historische vlucht van het eerste levende wezen in een baan om de Aarde. (more…)

Nou, gefeliciteerd dan, Ruimtevaart. Vijfig jaar alweer, wat vliegt de tijd. Je had een spectaculaire geboorte, hoe kan het ook anders met raketten, en een turbulente jeugd. Men de Maanlanding dacht iedereen dat je een wunderkind was, maar uiteindelijk bleek je een gemiddelde babyboomer. Overbetaald op je vijftigste op je lauweren rusten, verder weinig doen en dromen van een zeer vroeg persioen. Die vlieger gaat helaas niet op… (more…)

Terwijl ik dit schrijf staat de Shuttle van STS-117 op het punt te worden gelanceerd. In een vorige blog had ik het over de lading van STS-117, ik was echter een klein dingetje vergeten. Namelijk een metalen merkplaatje van bijna 400 jaar oud. Deze gaat een lange reis in de ruimte maken. (more…)

Vandaag is het feest. Nee, het is nog niet Yuri’s Night. Het is 16 maart en precies 80 jaar geleden ging de eerste raket met vloeibare brandstoffen omhoog. De raket was gemaakt door niemand minder dan Robert Goddard, de inspiratie van deze weblog. Goddard is de vader van de moderne rakettechnologie. (more…)

Op 20 februari herdenkt Amerika dat 45 jaar geleden de eerste amerikaan een baan om de Aarde maakte. John Glenn kreeg de eer om het monopolie van Rusland te doorbreken. Eerder waren Amerikanen de ruimte in geweest, maar dit waren slechts suborbitale vluchten. (more…)

In de vorige blog ging ik flink tekeer en ik denk dat ik dit onderwerp nog wel een aantal keer zal aanraken. Ik ben niet helemaal tevreden met de structuur van het stukje en sommige zaken dienen uitgediept te worden. In ieder geval heb ik hier alvast wat plaatjes en een paar opmerkingen. (more…)

Eigenlijk wilde ik een ander stuk schrijven, een stuk over de Russische held Korolev. Mijn oog viel echter op een artikel van The Economist, een gerenomeerd blad over economie, politiek, wetenschap, techniek en vele andere onderwerpen. Het artikel ging over de nieuwe ruimtavaartplannen van de VS. Al in de eerste zin werd de plannen met het negatieve woord “wrongheaded”, tegendraads, omschreven. De toon was gezet. (more…)

Althans, een paar dagen geleden. Geheel aan onze aandacht voorbij gegaan was op 28 november de verjaardag van de Russische Soyuz. Dit werkpaard van de bemande ruimtevaart is de steun en toeverlaat van het Internationale Ruimtestation (ISS), zonder welke het ISS roemloos zou ten onder gegaan zijn. (more…)